mm 2 12.2

Een fataal moeten

Die sprong eens omhoog in de evolutie. Dat verhaal was nooit helemaal duidelijk geworden. Waren het milieufanaten geweest, dierenmoralisten of koel zakelijke veehouders die ze hadden gewild? Het was begonnen in de bio-industrie. Met het teveel mannelijk. Dat geen melk gaf, geen eieren legde. Een niet te verantwoorden teveel. En dat in tijden dat elke economisch overbodigheid fataal kon zijn voor bedrijven. Haantjes die massaal gedood werden, niet te verdragern.

Het dierlijk mannelijk te beperken toch ook tot wat strikt nodig was met dominant mannelijk daartoe van wapens voorzien. Mensen die ze wisten te bedenek

Wat ook hiervoor mogelijk bleek. ‘Voor kippen geen hanen meer’. Had toen al vreselijk mis kunnen gaan. ‘Nee, ze beperken tot wat strikt nodig is’. Waarvoor AI een knip en plakvirus bedacht.

Moest mogen. De wil van de schepping volgens gelovigen. Deels ook fel tegen . Economen met die kans als noodwendig. Men kwam er gewoon niet onderuit,. Dit knip- en plak virus dat er niet voor niks was.

Een mutatie, nu als positief en noodwendig wgewaardeerd. Inmiddels begrepen waarom mannen niet anders konden. Genetisch daartoe geprogrammeerd om zich met alles wat ze bedachte moeten bewijzen. En toch alleen maar voor kippen.

Inmiddelbegrepen als een Y verstoring door dat virus, en geen mutatie. Een embryo met beide dender potenties. Dat met het chromosoom X zich volledig ontwikkelde, tot vruchtdragend en -voedend, Het als vrouwelijk bedacht. Dat met Y, een X met een poot eraf, zich beperkte tot zaadgevend, het mannelijk. De man. met bijvoorbeeld tepels die geen borsten werden. Wat bij de vrouw inwendig it uitwendig. Volkomen logisch toch.

Het virus dat de code voor die poot er af had verknipt tot op deels. En gender variaties. Weer die logica. Ze ook niet meer zo nodig hebben.

Virussen van dieren die geregeld over sloegen op mensen. Dit virus daar z’n noodzaak ontdekte. Dieren die deze correctie niet nodig hadden. Zelf het mannelijk te veel elimineerden. Met hum dikkopdrift,en wapens. De vrouwelijke kuddes, roedels met zo maar één mannetje. Dat zich als sterkste had bewezen. Dat het bij die kippen maar even deed. De onderneming het ontwikkeld die failliet ging. Het lot toen van veel AI bedenksels.

Een experiment snel vergeten. Tot een halve eeuw later statistieken veranderende man - vrouw verhouding deden vermoeden. Een regio met ze op negentig procent. Lacherig afgedaan. Tot in aangrenzende regio’s zich dat ook manifesteerde. En het epicentrum ervan in het vizier kwam. De plek waar dat bedrijf failliet was gegaan.

Door een student die een spellingsfout voor zijn Y waarnam. Dat zijn hoogleraar meldde. Die het als een waarnemingsfout af deed. Maar wel ook zijn Y controleerde. Wat de officiële waarneming van die storing op werd. Hem de gebruikelijke prijs toen voor innovaties opleverde. De protesteerde student die media dit uitvoerig noteerden. Dit verhaal geschreven geschiedenis werd.

De man vrouw verhouding die al snel wereldwijd devalueerde. Theoretisch op weg naar één op eenendertig en een derde. Wat beslist niet moest mogen.

Met AI en nanotechieken zaadcelstaarten knippen. In het voordeel voor mannelijk. Bleek mogelijk. Met de man op zeventig procent een moeten. Zelf veroorzaakt ook zelf verantwoorden. De mens met immers ook de vrijheid om terug te koppelen op z’n daden.

Herstel leek niet mogelijk. Wel ze op een veel hoger niveau te behouden. Wat resulteerde in het Genoom Generaaal. Een internationaal instituut voor behoud van het mannelijk. Met regionaal afdelingen voor Selectie met dat knipsysteem. Waarvoor Estrice en Hesta werkten. Estrice carrière had gemaakt met specialisatie op die poot eraf, het , het ,op het Y.

Selectie van in het voordeel van het mannelijk. Technieken waarmee ook inteelt te vermijden was. Te lijden levens door aangeboren afwijkingen.

Waarmee ze één op tien waren te handhaven. Teleurstellend. Tot ze door het verouwelijk gekoesterd en gevrijwaard van maatschappelijk mee moeten doen, ze twee kee r de basis kregen, ze zich helemaal konden concentreren op waarvoor ze no nodig waren, daartoe prettig bejaagd werden. Ook zij daar heel tevreden mee waren. Behalve dan zij in het verleden eens die badeenden. Die bleven dromen van herstel. De vrouwen die er mee leerden leven en steeds beter en gelukkiger.

Dit verhaal dat het internationale discour enorm ten goede was gekomen. Het in overleg samenwerking regelen. Voor het maken en bedenken, beheren en behouden. Met geen badeenden meer die zich daarbij zo nodig moesten bewijzen. Daarmee wereldwijd een consolidatie van wat zich als eindsynthese bewees.

Estrice die dat in gevaar kon brengen. Met wat ze gezien had. Dat er geen sprake was van een mutatie. Dat het virus zich had vervolmaakt en generaties bestendig was geworden. Niet meer in de pas met toch nog evolutie. Met wel mutaties in ontwikkeling. Eveneens ervaren.

Waarvan Verna een vermoeden van had. Als vriendin van haar moeder en een tante. Waarmee ze graag praatte over haar vak en specialisate in het Y.

Verna kind van eeen roedel van doorgeleerden met posities in bedrijven hoger onderwijs. Die op al haar vragen een antwoord hadden en met ook weer een vraag. Een roedel met als motto ‘geef me je vragen en dan krijgje de mijne’.

Daarmee onderhevig aan hun discour. Op school al snel Verna de eigenwijsneus, het altijd beter weten. Met gezag, want mannelijk uigevallen ook sterk. En met gevoeldvoor vrouwelijk. Daarmee niet i in voor zwervwes.

Ze viool moest leren spelen. Met nauwelijks talent ‘Niet om aan te horen’. Waarmee ze wel echte talenten leerde waarderen. En een passie ontwikkelde voor muziek. Een jeugd waarmee ze in een rijke taal kwam te leven.

Zwervers soms genodigd. In het discour met nogal banaal eigenwijs alles beter willen weten.auwelijks taal om er aan deel te kunnen leven. Waarmee de consolidatie al mede een raagteken voor haar werd. Wetend wat het eens was geweest. Als student dit ze ervaren dit alleen maar bevestigd gekregen.

Tot ze Kervin leerde kennen. Nogasl vrouwelijk. Die uitstekend piano speelde. Haar muziek. Die een sprekend portret van haar had getekend. Die ze wist te boeien met verhalen. Met ook een vraagteken bij die consolidatie. Waardoor ze besloot om in hem te investeren. Zo nu en dan zo’n man was toch leuk. Mede omdat hij creatief was. Wat ze met pensioen ook wilde worden. Als afsluiting van haar leven. Met hem dan als inspirator, en huisman.

Het roedel waarmme ze in een rijke taal kwam te leven. Me tqltijd vragen. Over de oerknal. De ruimte wanuit niets iets. Is dus altijd eindig. Die geen buitenkant liet zien. Net als een gesloten lijn, een cirkel, het vlak van een bol dus zonder einde. Dus ook rond?

Snelheid die de tijd vertraagt. In zwarte gaten tot op nul? Licht dat daardoor geen tijd krijgt om er uit te komen. Gaten door de zwaarte kracht steeds kleiner geperst. Eens zich verenivend tot dat punt zonder afmeting waarmee de schepping begon. De tid dan ook rond? Die met de oerknal begon. Met geen verleden. Dan immers oneindig. Van waaruit een heden onbereikbaar is.

Verhalen die wel verklaren maar niette begripen zijn. We zitten in een wereld waarin en waarnaar we zijn. En waar met ons denken niet uit kunnen.

Eenmaal volwassen ze het vooral wilde hebben van haar in die wereld zijn en daamee z’n heden. Voor haar uiterst comfortabel. Dat haar tijd zo moest blijven. De mensheid die nog lang had te gaan. De aarde te koud of te heet. De zon die eens ontploffen tot sterrenstof. Je daarover nuniet druk maken. Zeker niet aan meewerken. Zoasl Estrice mogelijk deed. Zeg vooral ja tegen het leven in je heden. Na je dood alleen maar verleden.

Met al die tantes heel veel relaties Ze snel carrière maakte. Bij de dienst Handhaving. Inmiidels met de rang van kolonel. Waarmee ze zich, en mede erven haar riante woning kon veroorloven.

Handhaving waarmee je beter niet mee te maken kreeg. Rechtlijnig corrigerend. Door AI geïnformeerd over veel wat mis ging Ze verbindingsofficier werd met de Geheime Dienst. Die ook Kervin kende. Wist van z´n horst. Waar he teens goed mis was begaan. Maar met geen enkel bewijs, Ze bevel kreeg die relatie met hem te koesteren. Daarvoor ze een budget kreeg.

Kervin met ineens belangstelling voor Estrice. Niet normaal. Na haar verslag van hun vakanti wel duidelijke. Haar geheim dat ok hij ook wilde weten? Namens zijn horst. Van een Chiavel, de verdachte van dat misdrijf zonder bewijs. Kervin daaarmee ook op de korrel voor afschot? Moest dus niet moeten.

Het geheim van Estrice. Die worstelde met wat ze ontdekt had. Waar ze niets over wilde vertellen. Wat haar dwars zat. Kevin die mogelijk een gesprek daarover had meegeluisterd.

Estrice die zich mede verdiept had in filters. Waardoor een ieder op eigen wijze de wereld zag. Filters die met AI te prenteren waren. Haar echte geheim dat waarschijnlijk daarmee te maken had. En daardoor ook met haar roedel.

Filter s waardoor een ieder naar eigen aard de wereld zag, bedacht. Afhankelijk dus van de taak waaein men leefde en dus dacht. En de driften en instincten waarmee dat gekleurd werd. Denken en bedenken, een elektrisch proces in ieders brein. Dat daardoor straalde, in de fequenties van dat denken, Dat daarmee te lezen was. Met een daarvoor ontwikkelde kap.

Straling, magnetische energie. Een kracht bewegen dat energie producerrt, Een klok van energie voorzien door een veer op te wibden, De kracht van een magneet bewegen die stralingsenergie oplevert. Die met een snelheid van driehonderdduizend kilmeter per uur de ruimte ib snelt. nergie die elektronen laat bwegen. Zo elektricteit produceren met een dynamo, het in een magneet laten draaien van een klos koperdraad. Bewegende elektronen die weer magnetische krachten opwekken. Waarmee de ebergie daarvan weer om te zetten is in bewegingsenergie, De elektromotor.

Magnetische straling in dus de frequentie van bewegen, Waamee we informaties verzenden en opvangen. Met een microfoon naar een luidspreker, We internet hebben, computers, AI. Met die kap dus manirern van denken en bedenken kunnen lezen. Met nog onbekende perspectieven. Waar mee Estrice het dus moeilijk had. Gezien haar roedel waar ze daar creatief mee doende waren.